گروه سایپا طبق آمار سال ۱۴۰۵ حدود ۴۷٬۳۰۰ کارمند و کارگر دارد و در شرایط عادی، روزانه حدود ۱٬۱۰۰ خودرو تولید می‌کند.
البته با توجه به شرایط جنگی و محدودیت‌های حمل‌ونقل دریایی، بعید است امروز چنین سطحی از تولید محقق شود و به نظر می‌رسد تولید روزانه ممکن است به کمتر از ۱۰۰ دستگاه رسیده باشد؛ البته برای اظهار نظر دقیق، باید آمار رسمی روز را بررسی کرد.
اگر موضوع را صرفاً اقتصادی و در شرایط عادی بررسی کنیم، به ازای تولید هر خودرو حدود ۲۰۰ نفر حقوق دریافت می‌کنند.
سؤال اینجاست: هر خودرو چه میزان منفعت ایجاد می‌کند که بتوان از محل آن هزینه حقوق حدود ۲۰۰ نفر را پرداخت کرد؟
دولت باید به‌جای حفظ این ساختار، امکان استفاده کارکنان از بیمه بیکاری و پرداخت حقوق و مزایای قانونی آنان را فراهم کند و کارخانه را به سمت رباتیک‌شدن، افزایش بهره‌وری و تولید خودروهای کم‌مصرف هدایت کند.
یک تصمیم درست در این زمینه می‌تواند چندین برابر هزینه بیمه بیکاری، صرفه‌جویی و ارزش افزوده ایجاد کند.باید فکر کرد، نه اینکه صرفاً سیاهی‌لشکر ایجاد کنیم.
هزینه آلودگی هوا، مصرف بالای بنزین و ناکارآمدی این ساختار در نهایت بسیار بیشتر از هزینه اصلاح آن است؛ هزینه‌ای که در نهایت به جامعه و ۹۰ میلیون ایرانی تحمیل می‌شود.
